تنها یک سوم ظرفیت تولیدی در صنـایع بسته‌بندی فعال است

با توجه به اهميت ظاهر و بسته‌بندی در فروش کالاها، امروزه شرکت‌های بسياری شکل گرفته که در اين زمينه خدمات قابل توجهی به مشتريان ارائه می‌دهند، به‌طوريکه به جرات می‌توان گفت، صادرات و فروش بسياری از محصولات بدون توجه به بسته‌بندی مناسب تقريبا دشوار است. اگرچه توليدکنندگان ايرانی طی سالهای اخير موفقيت‌های زيادی در اين صنعت کسب کرده‌اند، اما تورم و بی‌ثباتی‌های اقتصادی همچنان مانعی برای رقابت موفق آنها با شرکت‌های مطرح جهانی است.

به گزارش پایگاه خبری دنیای سرمایه‌گذاری آنلاین مهندس محمدرضا خیرخواه کرمانی، مدیرعامل شرکت صنایع بسته‌بندی و کارتن خیرخواه در خصوص اینکه این شرکت چه برنامه‌های مهمی را در دستور کار دارد؟ گفت: در تلاش هستیم تا در سال جاری تولیدات این شرکت افزایش پیدا کند، از این‌رو به منظور تامین مواد اولیه مورد نیاز باغداران و کشاورزان، برنامه‌های جدی‌تری خواهیم داشت. به لطف خداوند در این راستا نیروی کار شرکت صنایع بسته‌بندیی و کارتن خیرخواه افزایش داشته و به موفقیت‌های قابل توجهی دست پیدا کرده است.

وی افزود: مشتریان ما نیز به دو بخش عمده تقسیم می‌شوند؛ نخست کشاورزان، باغداران و سردخانه‌داران منطقه که به دلیل کوتاهی زمان برداشت خرما نیاز به کارتن عمومی و آماده دارند که همه‌ساله کارخانه قبل از فصل برداشت به تعداد انبوه تولید و در زمان مناسب به کشاورز و باغدار تحویل می‌دهد تا خرما سریعا و در روز برداشت بسته‌‌بندی شده و آسیب نبیند. بخش دیگری از مشتریان ما صادرکنندگان خرما هستند که برای کشور ارزآوری می‌کنند. شرکت صنایع بسته‌بندی و کارتن خیرخواه همواره به عنوان یک مشاور و همکار در کنار صادرکنندگان قرار داشته و با دقت و اهمیت بیشتری جعبه و کارتن‌های خاص صادراتی را طبق نظر صادرکننده و مطابق با استانداردهای بین‌المللی، تولید و جهت بسته‌بندی خرمای صادراتی در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.

خیرخواه گفت: تولیدکنندگان سایر محصولات کشاورزی که عمدتا در خارج از فصل برداشت خرما متقاضی کارتن هستند، طیف دیگری از مشتریان ما هستند که پاسخگوی نیاز آنان نیز هستیم. شایان ذکر است، به دلیل نبود تولیدات صنعتی در منطقه و بالا بودن هزینه حمل‌ونقل، به‌رغم توانایی و وجود ماشین‌آلات مدرن و امکان چاپ ۵ رنگ روی کارتن در حد چاپ لمینیت، درخواست تولید کارتن جهت محصولات صنعتی در منطقه ما وجود ندارد.

وی افزود: در کل کشور بیش از ۲۰۰ واحد کارتن‌سازی مادر و حدود ۴ هزار و ۲۰۰ کارخانه تبدیل ورق به کارتن وجود دارد. بر اساس آمارهای وزارت صمت، در کشور حدود ۶۰ هزار واحد تولیدی وجود دارد که محصولات تعداد زیادی از آن‌ها عمدتا در کارتن بسته‌بندی می‎شود. همچنین حدود ۶۰۰ هزار واحد تولیدی صنفی هستند که اگرچه همه آن‌ها نیاز به کارتن ندارند، ولی بسیاری از صنوف مانند صنف کفش نیازمند بسته‌بندی است. به نوعی باید اذعان داشت که صنعت کارتن، تقریبا کل صنایع کشور را در برمی‌گیرد و در همه‌جا حضور دارد. به عبارتی؛ اگر کارتن نباشد، خط تولید هیچ کارخانه‌ای به پایان نخواهد رسید.

خیرخواه گفت: این صنعت طى ‌چند دهه اخیر در دنیا بسیار متحول شده و پیشرفت‌های شایانى داشته است. در ایران نیز شــاهد این پیشرفت‌ها بوده‌ایم، ولى با تجهیزات و ماشین‌آلات روز دنیا که حتى از هوش مصنوعى اســتفاده می‌کنند، فاصله بســیارى داریم. این صنعت نیاز به نوسازى و بازسازى ماشین‌آلات و تجهیزات قدیمى خــود دارد. با همه این مشــکلات، کارخانه‌های کارتن‌سازی، کارتن آماده به کشــورهاى همسایه صادر می‌کنند، ولى با رقیب سرســختى مثل ترکیه روبه‌رو هستند که با تولید کاغذ و کارتن ارزان، متاسفانه به مرور جاى تولیدکنندگان ایرانى را اشغال می‌کند. یکى از دلایل عدم توانایی رقابت با تولیدکنندگان ترکیه‌ای در بازارهای صادراتی خصوصا عراق، کیفیت کاغذ مــورد استفاده در صنعت کارتن است.

مدیرعامل شرکت صنایع بسته‌بندی و کارتن خیرخواه افزود: در صورت ارتقای کیفیت کاغذ بسته‌بندی، صادرات بیشتر کارتن و کاغذ ممکن می‌شود. امروزه کارخانه‌هایی که در کشورمان کاغذهاى استاندارد و باکیفیت را با استفاده از ماشین‌آلات و تجهیزات مدرن تولید می‌کنند، محدود هستند. صنعت کاغذ باید به کیفیت محصول تولیدی توجه ویژه‌ای کرده و با استفاده از تکنولوژی روز دنیا، کاغذ مرغوب تولید و با استانداردسازی آن خود را با بازارهای جهانی هماهنگ کرده تا صنعت کارتن و کاغذ بسته‌بندی بتواند در عرصه جهانی خودنمایی کند.

این فعال حوزه بسته‌بندی افزود: در شرایط کنونی صنعت بسته‌بندی کشور مسئولیت سنگینی را بر عهده دارد. بسته‌بندی باید محصولات ارزشمند ایرانی را در بازارهای داخل و خارج مورد توجه خریدار قرار دهد، از کیفیت محصول حفاظت کند و آن را سالم به دست مصرف‌کننده برساند. متاسفانه در حال حاضر محصولات ارزشمندی که به دست تولیدکنندگان و صنعتگران ایرانی تولید می‌شود، در قیاس با کالاهای مشابه، در عرصه بین‌المللی مظلوم واقع شده و از جایگاه لازم برخوردار نیست. با آموزش نیروی انسانی و استفاده از کارآفرینان جوان می‌توان ارزش افزوده این محصولات را در هر منطقه به میزان قابل توجهی ارتقاء داد و از این طریق به رشد اقتصاد آن منطقه کمک کرد.

وی افزود: کاهش ارزش پول ملی، افزایش نرخ ارز و تورم موجود، موجب شده تا امکان تجهیز کارخانه و تامین مواد اولیه مورد نیاز برای تولیدکنندگان دشوار شود و از طرفی، افزایش قیمت مواد اولیه باعث کاهش تولید کارخانه‌ها شده است. متاسفانه بانک‌ها به جای حمایت از واحدهای تولیدی، سیاست انقباضی را در پیش گرفته‌اند و نرخ بالای تسهیلات آن‌ها برای تولیدکننده توجیه اقتصادی ندارد. به نظر بنده به جای حمایت‌های شعاری از صنعت، باید تسهیلات با سود مناسب و شرایط سهل‌تری به واحدهای تولیدی اختصاص یابد که این امر موجب افزایش تولید و کاهش قیمت تمام‌شده می‌شود و در نهایت به نفع مصرف‌کننده نهایی است. البته این روزها با مکانیزه شدن سیستم سازمان امور مالیاتی و ثبت کلیه‌ معاملات و تراکنش‌ها در سامانه جامع تجارت عملا امکان سوءاستفاده گرفته شده و تسهیلات الزاما به تولید اختصاص می‌یابد.

مدیرعامل شرکت صنایع بسته‌بندی و کارتن خیرخواه گفت: در حال حاضر ظرفیت تولید کارخانه‌های تولید کارتن حدود ۳ میلیون تن است، در حالی که تولید واقعی آن یک‌میلیون تن برآورد می‌شود؛ بدین مفهوم که این کارخانه‌ها با یک‌سوم ظرفیت خود فعالیت دارند. با توجه به این موضوع راه‌اندازی کارخانه جدید کاری عاقلانه نبوده و بهتر است که سرمایه‌گذاران به جای این کار جهت به‌روزسانی و استفاده از توان کارخانه‌های فعلی اقدام کنند، در غیر این صورت احداث واحدهای جدید یا زیان‌ده خواهد بود یا واحدهای قدیمی را دچار زیان خواهد کرد.

خیرخواه افزود: در دنیای امروز تکنولوژی با سرعت سرسام‌آوری در حال تغییر است و بسیاری از کارها با کیفیت بهتر و با روش‌های آسان‌تر انجام می‌شود؛ لذا واحدهای تولیدی به منظور افزایش کیفیت و بهره‌وری بیشتر، ماشین‌آلات قدیمی را از رده خارج و ضمن سرمایه‌گذاری جدید، نوع جدید آن را با تکنولوژی روز جایگزین می‌کنند، چراکه موجب ارتقای کیفیت محصول و کاهش قیمت تمام‌شده می‌شود و به دنبال آن، توسعه بازار، افزایش بیشتر مشتریان و حذف رقبا را در پی خواهد داشت. بنابراین استفاده از ماشین‌آلات قدیمی، جز تولید محصول گران و با کیفیت پایین ثمری نخواهد داشت.

این فعال حوزه بسته‌بندی گفت: میزان تولید محصولات کشاورزی در ایران حدود یک‌صد میلیون تن در سال است که ۲۰ میلیون تن از این مقدار، محصولات باغی است که در این زمینه رتبه ششم جهان را در اختیار داریم. کل محصولات باغی و بخش مهمی از محصولات جالیزی و گلخانه‌ای مانند خیار، گوجه‌فرنگی، هندوانه و خربزه صادراتی نیاز به بسته‌بندی کارتنی دارند، ولی متاسفانه یک‌سوم این میزان به ‌عنوان ضایعات از بین می‌رود. سال گذشته چندین محموله هندوانه به دلیل ارسال به صورت فله از کشورهای حاشیه خلیج‌فارس مرجوع شد که ضمن زیان صادرکننده، موجب بی‌اعتباری محصولات ایرانی شد.

وی افزود: اگر محصولات طبق استانداردهای بین‌المللی بسته‌بندی شود، به‌راحتی امکان روانه‌سازی به بازارهای جهانی با ارزش افزوده بالاتری وجود دارد. صنعت کارتن به‌ عنوان وظیفه ملی مسئولیت دارد تا با تولید کارتن مناسب و استاندارد، این محصولات ارزشمند را از دل باغ‌ها، مزارع، نخلستان‌ها و واحدهای بسته‌بندی تا مراکز توزیع، به سلامت به مقصد برساند.

مدیرعامل شرکت صنایع بسته‌بندی و کارتن خیرخواه افزود: اکثر کشــورهاى دنیا به این نتیجه رسیده‌اند که محصولات پلیمرى به محیط‌زیست آسیب می‌رساند و همین امر موجب وضع قوانینی به منظور عدم بسته‌بندی با مواد پلاستیکی در چند سال آینده شده است. متاسفانه هنوز در کشور ما فرهنگ‌سازی در این زمینه به میزان لازم صورت نگرفته اســت. بر اساس آمار کارشناسان محیط‌زیست تا سال ۲۰۵۰ میلادی میزان مواد پلاستیکی در دریاها‌ و اقیانوس‌ها از تعداد ماهی‌ها بیشــتر خواهد شد که این آمار جاى بسى تاســف دارد. علاوه بر این، در نزدیکی سواحلی که مردم محیط‌زیست را رعایت نمی‌کنند، هر ماهی حدود ۱/۴۷ میکروپلاســتیک در درون ‌خود دارد که خوردن آن برای انسان آسیب‌زا خواهد بود.

وی گفت: متاسفانه ارزانی مواد پلیمری در کشور نسبت به مواد سلولزی موجب تغییر فرهنگ بسته‌بندی شده است. به عنوان مثال، اگر به فروشگاه‌های میوه توجه شود، در قیاس با سال‌های قبل که عمدتا‌ از کارتن برای بسته‌بندی انواع میوه استفاده می‌شد، سبدهاى پلاستیکى رایج شده است، در حالی که این مواد سال‌های طولانی تجزیه‌ناپذیر هستند و در طبیعت باقی می‌مانند. با توجه به ‌این امر، اگر قیمت کارتن و کاغذ بسته‌بندی ارزان شود، تولیدکننده براى بسته‌بندی از مواد پلاستیکى استفاده نمی‌کند. رسانه ملی باید با دعوت از کارشناسان و متخصصان، زیان‌های استفاده از محصولات پلاستیکی را برای سلامتی انسان و محیط‌زیست به مردم اطلاع‌رسانی کند.

خیرخواه در جواب به سوال خبرنگار دنیای سرمایه‌گذاری آنلاین در حال حاضر صنعت بسته‌بندی با چه ضعف‌ها و خلأهایی روبه‌رو است؟گفت: صنعت بسته‌بندی کشور طی چند دهه اخیر، بسیار متحول شده و پیشرفت‌های شایانی داشته است، اما هنوز از نظر استفاده از تجهیزات و ماشین‌آلات روز دنیا و کاربرد هوش مصنوعی فاصله زیادی با کشورهای دنیا دارد. از سوی دیگر، به دلیل عدم بازسازی و نوسازی ماشین‌آلات و استفاده از دستگاه‌های قدیمی، سهم خود را از بازارهای صادراتی، به مرور به کشور ترکیه (که کاغذ و کارتن ارزان تولید می‌کند) واگذار خواهیم کرد.

این فعال حوزه بسته‌بندی افزود: بخش مهارت و آموزش نیروی انسانی، از ضعف‌های عمده این صنعت است؛ لذا برای رفع این خلأ، باید از نیروی انسانی متخصص و ورزیده استفاده کرد. پیشنهاد بنده این است که مسئولان امر و دولت‌مردان، ضمن کمک به صدور مجوز جهت واردات ماشین‌آلات بسته‌بندی پیشرفته، نسبت به ایجاد رشته‌های تحصیلی شامل دروس تئوری، فنی و تخصصی، در زمینه بسته‌بندی در مقطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و حتی دکتری اقدام کنند. البته انتخاب این هنرستان‌ها و آموزشگاه‌ها، در مناطق مختلف باید بر اساس آمایش سرزمینی، بومیسازی و کارشناسی صورت گیرد، به‌طوری‌ که بتواند نیازهای آن منطقه را بر مبنای ویژگی‌های اقتصادی همان‌جا برطرف نماید. برای مثال ممکن است شمال کشور، بیشتر به بسته‌بندی محصولات لبنی نیاز داشته باشد یا در جنوب کشور، با نوآوری در بسته‌بندی خرما توام با فرآوری آن، بتوان اقتصاد کشاورزی را متحول کرد. با اجرای این برنامه، می‌توان ضمن ایجاد اشتغال و تربیت نیروی کار متخصص بومی و با توسعه کارآفرینی، از مهاجرت افراد پیشگیری کرد.

وی در انتها بیان کرد: بی‌شک صنعت بسته‌بندی رونق پیدا خواهد کرد؛ همان‌طور که کرونا نیز در این رونق و گرایش مردم به سمت رعایت بهداشت موثر واقع شده است، از این‌رو پیش‌بینی می‌شود که در آینده شرایط بهتری برای فعالیت در این صنعت فراهم شود که متناسب با آن باید برای تولید نیز بسترسازی شود.

پایان پیام./

2.7/5 - (4 امتیاز)
تبلیغات